Ayça'nın Yeri

caillou tiyatrosu gelmiş

2011-01-14T12:40:00.008+02:00

Geçen pazar günü tiyatronun geldiğini duyunca koşa koşa gittik. Gençlik Parkı Ankara Gala Programı na giriş rezervasyonlu idi. Aman Allah ım o ne kalabalık. Caillou artık çocukların arkadaşı. Bilmeyen yok. Şu yazımda yazdığımdaki gibi değil caillou. Çok daha popüler. Mert tiyatroyu gözünü kırpmadan izledi. Çıkışta tutturdu resim çektiricem diye. Yüzlerce çocuk, izdiham, ... ay bana fenalık geldi. Çocukları içeri tek tek alıyorlar foto için. Sıra geleceğe benzemiyor. Hemen çocuk grubu oluşturalım dedim. Arkaya çekilmeyen velilere de tebrikler doğrusu. Caillo yu içerden çağırttım. Gelsin de şurda dursun 2 dakka foto çekilsin. Çocuklar hazır bekliyor diye. Yukardaki foto çabalarım sonucu çıktı ortaya. Bir de Mert im makineye baksaydı daha güzel olurdu ama olsun.

mutluluk projesi

2011-01-07T16:02:00.002+02:00

Bir kitabı elime alıyorum bitmesi aylar sürebiliyor! Neden peki? Zaman yok!! eee zaman zaten hiç bir zaman yok ki. Dişçiye gidilmesi gerekiyor zaman yok, kuaföre gitmem lazım zaman yok, diyetisyenime gitmem lazım zaman yok,... bu böyle uzar. Zaman yok da demiyeyim de fırsat olmuyor. Hep birşeyler çıkıyor. Olmayan zaman bakıyorum akııppp gitmiş.... sanırım bu haleti ruhiye her kadının başında var. Hayatlarımıza sahip cıkamama, daha doğrusu ana, yaşadığımız anlara odaklanamama, hayatımızda maksimumda mutluluğa erişememe. Hep birşeylere yetişme çabası... ama du bi dakka şu an geçiyor tut onu, onu anla yaşa hisset.

Tabi ki Gretchen Rubin in hissettikleri farklı. Yaşanan mekan farklı. Zevkler farklı. Amaç maksimumda mutluluğa erişmek onu yaşamak. Mutluluk Projesi mutlu bile olsanız daha fazla mutlu olabilirsiniz diyor. Ben kendimce böyle özetledim. Kitabı okudukça şu cümle beynimde hiç eksik olmadı. Vay be kadına bak. Evet kahkaha yogasına katılıyor, alışılmışın dışına çık diyor atlarla ilgili dergi alıyor, benim tabirimle sabahın köründe kalkıyor, sporunu yapıyor, kitaplarını okuyor, çocuklarına eşine ailesine yetişiyor, mutlu ama daha fazla mutlu olmak istiyor. Ben kendimi kıyasladığımda NewYork lu bir kadınla kendimi kıyaslamam gerektiğini savundum, daha doğrusu bu şekilde kendimi avuttum. Yoksa mutluluk projesini okurken mutsuz olacaktım. Uygulamaya konulursa kitapta günlük hayatımızdaki ufak değişikliklerin dahi bizleri daha mutlu edebileceğini söylüyor. Mesela at-onar-düzenle diyor. Evdeki dağınıklık biz farkında olmadan hayatımıza müdehale ediyor. Negatiflik yayıyor. Ya atacaksın ya onaracaksın ya da düzenleyeceksin. Bunları yapmadığın takdirde dağınıklık da alıp başını gidiyor. Sürümcemede kalmış bir işini hallet. Bu herkesi mutlu eder heralde. Erteleme, yapacağın iş ne ise onun hakkında kararını ver ve o işi hallet.

Önce biz mutlu olacağız. Bu çevremize yansıyacak. Elbette bu yazdıklarımı bu kitabı okuyunca öğrenmedim. Bunlar evrensel. Dünyanın neresine giderseniz aynı. İyilik yap iyilik bul. Başkalarına yardım et. Hoşgörülü ol. Dırdırlanmayı bırak. Dedikodu yapma. İşte mutlu olabilmek her an çok çaba gerektiriyor. Enerji istiyor. Sonuçlarına da değiyor. Negatif olmak, bunalım takılmak, hep isyanlarda olmak kolay. Mutlu olabilmek (anlık değil ama her daim) büyük bir çaba istiyor. Kitaptaki Rahibe Theresa örneği muhteşem.

Yeni kitabıma başladım. sanırım aylar sonra buraya yazabileceğim :(

Yiğit İbrahim in diş hediği

2010-12-31T15:22:00.007+02:00

En sonunda oğlumun diş buğdayını yaptık. Yiğit im İbrahim im hayırlı uğurlu olsun dişlerin. Neredeyse çocuğum tüm dişlerini çıkardı! Diş çıkarma konusunda tembel olan oğlum beni şaşırttı. Alttan 2 ve üstten 4 dişi çıkardıktan sonra ara veren Yiğit im pata pata bütün dişleri çıkardı. Arka azılar ve köpek dişlerimiz duruyor.

Günün en heyecanlı anı benim için Yiğit acaba neyi eline alacak? Sınav sonucu bekler gibi bekledim. Yiğit de abisi gibi kalemi eline aldı. O kadar şey arasında kalem en yakındı da o yüzden midir yoksa gercekten kalemi mi almak istedi bilememiş olsam da, gün çok güzeldi. Yeni yıla girmeden bu postu yayınlayabilirsem müthiş olacak. Zira diş buğdayını 18 Aralık ta yaptık. Akabinde abi kardeş hasta oldukları için bugün yazabiliyorum. Ananemiz hediğimizi yaptı. Teyzelerimiz Mine ve Sıdıka ve tabiki prensesimiz Ayşenaz ımız yanımızdalardı. Ayşenaz sabah erkenden gelip evi süslediğin için teşekkür ederim. Sen bir tanesin. Geldikleri için Ayça, Burcu ve Şeyda ya teşekkür ederim. Çok uzun kalamasalar da beraber olduk iyi oldu. Gelemeyip tel. ile tebrik eden Sermin e de teşekkür ederim. Umarım iyileşmişsinizdir. Umarım herkes iyileşmiştir.

Mert oyuncaklarını başta paylaşmak istemese de sonradan Arda ve Demirle güzel oynadılar. Nolucak su paylaşma meselesi çözebilmiş değilim. Çocuklar iyi ki varsınız. Her zaman sağlıklı olun. Sizi çok seviyorum.

kahkahayla güldüm

2010-12-13T13:42:00.009+02:00

Gecenlerde, 10 gün kadar önce iş başa düştü bütün gün temizlik yaptım, annem de bebeğe baktı. Yorgun bir günün ardında dışardan pizza istedim. Tek isteğim; yemek faslı, çay faslı, çocukların tuvalet faslı, pijama faslı, ilaç faslı, gece sütü maması faslı, yatmaya hazırlık faslı, mücadele faslı, mücadeleden galip çıkma faslı .... tüm faslıların bitiminde yatağa yatmaktı...

Gelen pizza masanın üstünde, içeriden birşey almam gerekti. Anlık bir Yiğit i gözden kaçırma... Sonuç pizza yerde Yiğit İbrahim içinde! Her yer yağ Yiğit yağ... yüksek sesle kahkahayla güldüm, temizledim pakladım, salona geçtik. Yiğit in artık mamasını içip yatması gerekiyor. Mamasını içiriyorum, bu arada Mert in çişi geldi tuvalete gitti. Normalde peşinden giderim ama mama içiyor ya küçük gidemedim. Mert geldi elinde tokam! Anne tokan tulalete düstü ben de içinden aldım. hıı!?!?!? Hayır kaynar su ifadesi ne ise söyleyin buraya onu koymam gerekiyor. Yüksek sesle kahkahayla güldüm. Mert doğru banyoya, yıkadım pakladım. Oğlum başka bir yere elledin mi? Anne havluya elimi sildim! Tamam oğlum. Her yeri temizledim. Buna da şükür dedim.

Niye yazdım bunları? Şikayet mi hayır. İlerde de gülelim diye. Sevgili Gretchen Rubin şu yüksek sesle kahkahayla gülmek gerçekten işe yarıyor. Öfkelenip çocuklara bağırıp çağırsaydım! Kime ne faydası var. Boş yere daha da gerilecektim çocuklara bağırdığım için vicdan azabı duyacaktım... bir sürü olumsuz şey.

Çocuklar hasta değillerse işte en mutlu insan benim diyorum. Şükrediyorum. Aman hasta falan olmasınlar da ben her yeri temizlemeye razıyım. Bak yine en mutlu insan oldum postu yazıp bitirebildiğime inanamıyorum!
not: resim subat 2010 dan. Zira Yiğit uyandı yeni resim ekleyemedim.

başlıksız

2010-10-27T14:08:00.022+03:00

Başlığa ne başlık yazacağımı bulamadım. O kadar çok şey oldu ki....

Yiğit im iyi ki doğdun. 1 yaşın hayırlı olsun bebeğim. Nice sağlıklı yaşların olsun. Tatil çok güzeldi ama Yiğit sonrasında 1 ay kadar hasta oldu. Tatile gittiğimize pişman oldum desem yeridir.

Mert im 18 Ekim de kreşe başladı. Öğretmeni bayramda şiir okuması için Mert i seçtim dediğinde yüreğim hopladı. 27 Ekim de ilk şiirini törende okudu.

Yiğit uyandı, resimler konuşsun...

haziran 2010

2010-07-09T14:01:00.000+03:00

Malatya ‘ya 1 haftalık gezi yaptık. Gezdik, eğlendik geldik. Mert le ilk sinemamıza gittik. Bir yıldönümü daha geçti. Yiğit im ilk kirazını tattı. İlk defa yürüteçe bindi. Kısaca budur. Bilgisayarı açmış olduğuma bile inanamıyorum. Yiğit bağırıyor şimdi.

Mayıs 2010

2010-05-16T23:37:00.005+03:00

Bilgisayar başına geçemeyen ben, eğer her ay bir foto uygulamasını başarabilirsem, en az ayda bir bloguma yeni kayıt yapmış olucam. Ne uzun cümle oldu bu!

Yine uzun aralar, yine geçti zaman , kayıt altına alınamayan onca anı. Kaçırmak istemiyorum hiçbir hallerini derken gün bana yetmiyor. Bu arada taşındım, kız kardeşim evlendi derken telaş çoktu. İki afacanın en sakin halinde çekilen bu fotoda Yiğit İbrahim maşşallah nasıl izliyor tv yi.!!Oysa Mertim 2 yaşına kadar tv nedir bilmemişti.

unutmamalıyım

2010-05-14T16:23:00.002+03:00

Mert: anne baykuşlar kötü mü?
anne: hayır oğlum kötü değiller
Mert: peki bayan kuşla baykuş ne yapar?
anne: !!! uçarlar.

caillou

2010-02-24T21:57:00.004+02:00

Birgün tesadüfen tanıştık Caillou yla. Epey zaman oldu. Mert yaklaşık 1-1,5 yaşından beri Caillou hayranı. Caillou yumurcak tv de yayınlanıyor. Mertle Caillou kolik olduk. Bütün bölümlerini ezberledik. Mert minikken, ilk izlemeye basladığında Caillou bitince evin içinde feryat figan niye bittiiii niye bittttiiii diye ağlardı. İzletsen bi türlü izletmesen bi türlü. Onunla antlaşma yapardık:
anne: bitince ağlamayacaksın Mert, yoksa açmam Caillou yu, söz mü?
Mert: höv (söz) derdi ama bitince hep ağlardı.

Yumurcak ta kacırmamaya calısıyordum Caillou yu. O zaman dvd si falan da yoktu. Netten izletiyordum Mert e. Hatta Ankara da Sıdıka teyzemiz den cd sini istemiştik. Abla o ne ya! Burda kimse bilmiyor. Hiçbir yerde bulamamış. Taş devri, Şirinler falan olsa olmaz mı abla demişti. Şimdi çok bilinen bir çizgi film oldu. Çıkan cd lerini aldım. Yumurcak sanırım yeni bölümlerini satın almış olacak ki izlemediğim bölümü vardı geçenlerde. Artık oyuncağı, cd leri, çıkartmaları, t-shirt leri...v.s. var.

Çok severek, beğenerek izliyoruz. Çocuklar için ideal bir çizgi film. Bizimkiler gibi afacan bir çocuğun günlük yaşantısını içeriyor. Caillou kimi zaman okulda, kimi zaman evde, kimi zaman piknikte..... karşımıza çıkıyor. Bir de küçük kardeşi var Rosie. Zaman zaman kıskanıyor olsa da kardeşini çok seviyor.

İzlerken Mert kendini Caillou nun yerine koyuyor. Caillou nun bandosu çıktığında içeriden davulunu getiriyor, bana da flütünü biz de evde bandoculuk oynuyoruz. Caillou itfaiyeci olduğunda Mert anne ben itfaiyeci olucam diyor, evi temizlediğinde bizimki de alıyor eline bezi, düşüp de yaralanırsa en kötüsü benimki de başlıyor ağlamaya. Yani birebir Caillou yu takip ediyoruz. Caillou çok düzgün konuşan bir çocuk. Kurduğu cümleler çok düzgün. Mert in güzel cümleler kurmasında Caillou nun payı büyük oldu. Anne alır mısın, yapabilir miyim, alabilir miyim, verir misin... gibi çok düzgün biçimde isteklerini belirtiyor.

Sonuç olarak Caillou herkese tavsiye olunur.

çocuklu ve mutlu

2010-02-01T15:19:00.001+02:00

Artık yazma vakti geldi dedim kendime. Peki bu uzun aradan sonraki postumun konusu ne olmalıydı. Baktım ki herkesin merakı aynı yönde iki çocuklu olmayı merak edenler var. Buyurun bakalım iki çocuklu nasıl olunuyormuş.

En son söyleyeceğimi başta söyleyeyim de 2. yi düşüneneler moralini bozmasın. Çocuklu ve mutluyum işin özünde. Yorgunum, uykusuzum, yine eve tıkıldım, sosyal hayat sıfır... liste uzarken mutluyum ama ben.

Hamilelik dönemi zor geçti. Mert küçüktü. İhtiyaçlarını ben karşılıyordum. Yemek yedirmek, uyutmak, tuvalete götürmek, üst baş değişmek... Hem hamile hem bir afacanın peşinde paytak paytak koşan ben dışarıdan heralde komik görünüyordum . En zoru da Mert i kucaklayabilmekti o dönemde. Çok şükür o dönem geçti. Yiğitim 4. aya yaklaşıyor. Mertimin kıskanma durumları var ama çok normal boyutlarda olacak o kadar.

İkinci çocuk kolay olur derlerdi hep. Kim demişse doğru söylemiş. Daha tecrübeliyim. Yapılan iş aynı aslında birinciyle. Ama anne tecrübeli. Yiğit ağlarken ben de onunla birlikte ağlamıyorum. Biliyorum gazı var ağlayacak ve o gaz çıkacak. Mert de öyle miydi! Ana oğul bir olup ağlıyorduk.
Mert ağladığı sırada birisi benden birşey isterse ertelerdim isteğini. Mert önemliydi. Ağlaması kesilmeliydi. Ha şimdi Yiğit tabi önemli; ama Yiğit ağlarken Mert gelip anne su verer misin dediğinde suyunu veriyorum. Tuvaleti gelmişse, Yiğit i bırakıp O nu klozetine oturtuyorum. Yani kısaca elim ayağım dolanmıyor birbirine. İkinci çocuğa odaklı yaşamıyorum. Dünyam Yiğit e focuslu değil, Mert de var. Birinci çocuk böyle değildi. Umarım anlatabilmişimdir. Focuslanmayınca ikinciye, daha kolay oluyor günlük yaşam. Gece 50.000 kez Yiğit e nefes alıyor mu diye bakmıyorum. Her vıklamasına yanına koşmuyorum. (O vıklamalar ağlamaya dönüşmüyor her seferinde, bebek uyumaya devam ediyor aslında. )Eminim birinci çocukta her anne bunları yapıyordur. Ya da benim gibi pimpirikli her anne.

Çocuk sahibi olduktan sonra herşeye yetişeceğim dürtüsü bende kayboldu. İki çocuklu bir kadının evi dağınık olabilir, akşam yemeğinde ailece kahvaltı da yapılabilir, misafir gelecekse çarşıdan ikram etmeye hazır birşeyler alınabilir, sinemaya gelen filmler kaçırılabilir, arkadaşlarla uzun süre görüşülmeyebilir, yılsonu indirimleri kaçırılabilir, yeni açılan bir yer sonra denenebilir...

Peki bu liste uzarken nasıl oluyor da ben mutlu oluyorum? İşin sırrı o iki çift gözün bana ışıl ışıl bakmasında, postumu yazmaya çalışırken Mert in tepemden inmeyişinde, Yiğit in yatarken başını ve omuzlarını neredeyse belden yukarısını kaldırarak beni kucağına al diyen bakışlarında, Mert in anne heni kok heviyoyum deyişinde, Yiğit in gaz çıkardığındaki benim rahatlayışımda, Mert in evin içinde ben abiyim diyerek horoz gibi gezişinde, yemek yaparken Mert in sandalyeyi tezgaha çekip anne ben asçı oldum deyişinde, Mert in bir iş becerdiyse gözlerinin içinin muzur muzur gülüşünde, Yiğit in banyo yaparken yıkanmamak için direnişinde; minik elleriyle küvetinin kenarını sımsıkı tutuşunda, pazar sabahları beraberce hazırladığımız geniş kahvaltılarımızda, Mert in akşamları babasıyla salonun ortasında boğuşmasında, gecenin bir yarısında anneeedim bana bibevonda hüt yapar mısın seslenişinde, sabahları yanıma koşup yorgan maceraları oynayalım mı deyişinde.... ve bu liste diğerinden daha uzun olarak uzayıp gidiyor.

Uzun lafın kısası çocuklu ve mutluyum. Şükürler olsun bu günümüze.

depresyondayim

2009-11-20T23:39:00.003+02:00

Anneligin en guzel tarafi bebegini emzirmek olsa gerek. Malesef bunu yapamiyorum.Yigit sarilikken biberonla mamaya basladim. Biberona alisinca anne sutunu almamaya basladi. Cok canim sikkin. Mert biberonla mama yemisti ama anne sutunu de 2 sene aldi. Cok caresiz hissediyorum. Uyku gozumden akiyor. Cocuklar uyurken Yigit her an kalkabilir! Biraz uyumaliyim. Umarim bu donemi cabuk atlatirim da yazilarima da donebilirim.

hoşgeldin Yiğit İbrahim

2009-11-12T11:40:00.002+02:00

Yiğit İbrahim 1 ay 3 günlük oldu. Pek maceralı geldi aramıza. Hoşgeldin bebeğim, iyi ki geldin. Nereden başlamalı anlatmaya acaba. Ankara da doktor araştırmaları mı, hastane araştırmalarımı mı anlatsam! Onca Ankara seferlerimiz, aylık kontroller derken Yiğit Bolu da dünyaya geldi.
37 haftalık hamileyim. Günlerden Perşembe Ankara ya Cumartesi gideceğiz. Gidicem ve artık dönmiycem. Doğumu bekliyecem Ankara da. Evde tüm hazırlıklar tamam. Eşim iş dolayısıyla Çarşamba günü Ankara ya gitti. Giderken sizi de götüreyim dedi. İstemedim. Ben 2 gün sonra gidicem şimdi gelmiycem dedim. Evde yapmam gereken işler kafamda hala. Hiçbirşey planlı olmuyormuş şu hayatta. Gece 01:36 aman Allah ım evde yalnızım Mert uyuyor. Yiğit gelmeye kararlı. Doktorumu aradım. Ayça hanım Ankara ya gelmeye kalkmayın en yakın sağlık merkezine başvurun dedi. Riske atamam. İyi de ben Bolu da hastane, doktor bilmiyorum ki! Aysel ablamızı Mertin yanına getirttim. Alt komşumu aradım. Zaten herşey hazırdı. Biz doğru Bolu ya yola koyulduk. Eşim de annemle birlikte Ankara dan yola çıktı. Mert i evde bırakmak zordu çok zordu. İlk defa bırakıyordum, mecburdum. Merdivenden iki basamak indim, döndüm koştum odasına tekrar Mertime baktım. Gitmeliyim artık. Peki Bolu da nereye gidicem ben şimdi. Büyük Kadın doğum hastanesini tercih ettim. Gecenin 2 sinde pek araştırma yapmaya fırsat yok. Ne de olda devlet hastanesi, yüzlerce kadın doğum yapıyordur diye gittik Bolu kadın doğum hastanesine. Ben hastanede epüdral diye inliyorum. Biliyorum ki epüdralin takılma zamanı var. Bir zaman sonra takılamıyor. Hemşire burada epüdral yok deyince yüzümdeki ifadeyi anlatmam imkansız olur. Allah kimseyi darda koymuyor.

Çok şükür 9 Ekim 2009 sabaha karşı 04:30 da Yiğit İbrahim normal doğumla aramıza geldi. (3150gr, 50cm, 34cm)Doğumhaneden çıkınca annemi gördüm. Eşimle rekor bir hızla, bir buçuk saatte Ankara dan Bolu ya gelmişler. Doğuma yetiştiler.

Bizim hikayemiz böyle. Gerisinde sarılıktan 2 gün hastanede yattık. Çok şükür evimizdeyiz. Şimdi gaz sancıları peşimizi bırakmıyor, derken günler de böyle geçiyor. Şu an gece gündüz karışmış durumda. Hangi gündeyiz pek bilgim yok, her gün birbirinin aynısı. Bu günler de böyle geçecek biliyorum.

Mert e gelince, kardeşini çok seviyor. Beni kıskanıyor ama belli etmiyor. Gözümü ayırdığım an Yiğit in tepesinde buluyorum. İlk iş şapka ve eldivenlerini kaçırıyor. Daha çok küçük Mert, abi demeye dilim varmıyor. O daha minik bebeğim benim.

Yiğit İbrahim oğlum hoşgeldin, iyi ki geldin, seni çok seviyoruz. Adın gibi ol. Hayırlı ömrün olsun. Vatanına, milletine, annene, babana hayırlı evlat ol. Merhametli ol ,dürüst ol ,vicdan sahibi ol. Fırsat buldukça ikinizi de burada anlatacağım. Büyüdüğünüzde inşallah beraber okuyacağız bu sayfaları. İkinizi de çok seviyorum.

iftar sofrası 2009

2009-09-19T09:07:00.008+03:00

Bu ramazan bitmeden bir iftar sofrası hazırlayabildiğim için mutluyum. Malum hamilelikten ötürü bu ramazan benim için biraz sönük geçti. İftar telaşı derken soframın ve börek hariç diğer hazırlıklarımın fotolarını çekemedim. Ama herkesin beğendiği benim de içime sinen bir sofra hazırlamıştım.

Bu yazımı okuyan herkesin bayramını kutluyorum. Sevdiklerinizle sağlıklı nice güzel bayramlarınız olsun.

İftar menüm:

mercimek çorbası
fırında soslu biftek
bademli pilav
bezelye
patatesli gül böreği
közlenmiş kırmızı biber salatası
havuç salatası
mevsim salata
benim özel burçaklı tatlım

biri bana anlatsın lütfen!

2009-09-12T08:25:00.004+03:00

Doğuma 2 ay var. Doğum iznime de ayrıldım. Diyeceksiniz ki hazırlıklarını yap, evde bol bol dinlen. Amacım da buydu zaten. Kitaplarımı okurum, Mertle oyunlar oynarız, ne zamandır yapamadığım evde düzenlemeler yaparım.... Ne mümkün. Elime kitap alamıyorum dahi. Bütün gün ruh gibiyim geceleri uyumamaktan. Evet 2.5 yaşındaki oğlumun yeni huyu kendi yatağında yatsa da gecenin 12, 1, 2, 3, 4,... farketmez uyanacak ve yanıma gelip yatacak. Beraber uyumuyoruz. Mert tavşan uykulu bir çocuk. Ben kıpırdasam uyanıyor. Sabaha kadar yanında nefes almadan yatmaya çalışıyorum ki uyanmasın. Ama olmuyor. Sık sık uyanıyor mızlanıyor. Doğduğundan beri uykumuz hep böyleydi. Ben de alışmıştım bu duruma. Ama artık azıcık uyku istiyorum ki doğumdan sonra zaten uyumayacağım açık...

Oğlum güzel oğlum, yakışıklı oğlum uyusana yavrum. Akşam yemeğini yediriyorum, gece yatmadan sütünü de içiriyorum, çişi de yapıyoruz, uyuyorsun. Sonra neden kalkarsın! Uyandığında gece sütünü de veriyorum. Tekrar uykuya geçiş yapmıyorsun. Benim yanıma geliyorsun, sabaha kadar mızlanma devam. Bunları yazarken şikayet değil amacım. Burada herşeyi paylaşıyoruz. Paylaşıyorum, yazıyorum, rahatlıyorum bir nebze. Yoksa herzaman dediğim gibi oğluşum; sağlıklı ol da uyuma sen. Seni çok seviyorum.

doğum izni

2009-09-07T11:51:00.002+03:00

Klişe laf; günler ne çabuk geçiyor! Yiğitim in gelmesine az kaldı. 32 haftayı tamamlayan ben, doğum iznime ayrıldım. Mert te 37. haftaya kadar çalışmıştım. Bu sefer öyle yapmadım. Doğuma 2 ay kala iznime ayrıldım. Evde yapmam gereken bir takım düzenlemeleri yapacağım, Mertle daha çok beraber olacağız, kitaplarımı okuyabildikçe okuyacağım, alınmış izlenmeyi bekleyen onca dvd yi Mert i gece yatırıp izleyeceğiz (umarım), alışverişlerimi halledeceğim, daha hiç hazırlığım yok ama bende rahatlık var. İkinci hamilelikte daha dingin oluyormuş insan. Telaşa lüzum yok cinsten. Daha rahatım. İnşallah böyle devam eder. Mertle ben de anneliği öğrenmeye başlamıştım. Yiğitle daha kolay başa çıkarım gibi geliyor. Bakalım neler olacak...

mim: 7 ilginç şey

2009-09-01T15:44:00.007+03:00

Bu ödül bana Ayşenaz kızın annesi Hülya ve minik beyfendinin annesi Naile tarafından verildi. İkisine de teşekkür ediyorum. Benden kendimle ilgili 7 ilginç şey yazmamı istemişler.

Saçlarım ya uzun olacak, ya da kısa olacak. Tokaya gelmeli saçım. Şu enseme değen, önüme düşen saça deli olurum ben. Dayanamam, daralırım...
Kuaförde mümkünse 10 dakikadan fazla kalmamalıyım. Boya yaptıracaksam günler öncesinden kendime terapiye başlarım. Kuaförde saatlerini geçirenleri hiç anlamam. Fön çektireceksem dahi kaç dakkada çekeceğini sorar pazarlık yaparım. O derece vahim durumum yani. Napıyım ruhum daralıyor o kuaför koltuğunda.
Nezle, grip, soğuk algınlığı ne denirse işte asla olmamalıyım. Kendimden nefret edercesine sinir oluyorum burun tıkanıklığına, hem anne olduktan sonra hastalanmak lüks geliyor bana.
Arabayla yolda giderken; sağda solda önde arkada farketmez, nerede mezarlık görsem Fatiha okuyup üflerim. Araba çoktan mezarlığı geçmiş olsa da. Bu tutamadığım, yapmayınca huzursuz olduğum birşey.
Geceleri takıntı haline gelen mutfağı kontrol işi var mesela. Çaydanlığı kapattım mı? Sıcak su kapalı mı? Ocağın düğmeleri kapalı mı? Bulaşık makinesi kapalı mı? Kontrol ediyorum. Yatağa gitmeden birşeyle meşgul olmuşsam, tekrar kontrole mutfağa gidip öyle yatıyorum. Takıntı işte!
Evlenmeden önce her sabah tartıya çıkan ben, en son tartıya çıktığım zamanı hatırlamıyorum. Doktor kontrolleri dışında tartıya falan çıkmaz oldum.
7. ilginç şeyi bulamam da ilginç değil mi sizce de!

uykuuuu uykuuuuu...

2009-08-27T14:41:00.004+03:00

Bu yazıya başlık dahi bulamadım. Mert hasta. Nasıl olduysa pazartesi eve gittiğimde onu hapşururken buldum. Beklediğim gibi ilerledi. Şimdi burun da tıkalı. Doktora götürmeye gerek duymadım soğuk algınlığı diye. Gündüz uykularımızı tatilde bırakmıştık. Dün gündüz yeniden uyutmaya başladım. Uyuyunca dinlensin diye. Gündüz 3 saat uyuyan oğlum, gece 1 saat uyumadı. Nolcak bu uykusuzluk Allah bilir. Yatmadan önce 12 de O uyurken sütünü verdim yattım. Gece 3 te ağlayarak uyandı süt istedi. Kıyamıyorum. Sütünü verdim. Sabah 5 te tekrar uyandı. Süt istedi. Kalktım sütü hazırlamak için baktım peşimden gelmiş pıtı pıtı. Babam yede (nerde) diye sordu sabahın 5 inde! Bu arada babamız da yok yanımızda, yurtdışında. Baban gelecek oğlum dedim, gittik yatağımıza. Tabi oğluş gece 3 te uyanmasının ardından benim vakağıma (yatağıma) teşrif etti. Gece uykuları tam gaz benden kaçtı yani. Sabah 7 de zaten cin gibi olmuştuk. Nolcak nasıl toplayacağım bilmiyorum. Mert in uyanmaları acıkmasından değil, yapısı böyle benim oğlumun. Alışmıştım aslında. İşte şu hamilelikten sanırım gücüm azaldı. E tabi koca faktörünü de unutmamak lazım. Ne kadar yanda uyuma ile geceye eşlik etse de orda olması manevi güç sanırım. Bu arada benim de boğazımda yanma var. Ben de hasta oluyor gibiyim. Bunun için önlemlerimi aldım. İlaç alamıyorum. Nane, limon, ıhlamur, tarçın, çay, süt, bal, ... Allah ne verdiyse içiyorum. Nefret ederim hasta olmaktan. Hayatta en sinir olduğum şeydir burun tıkanıklığı. Onun için hasta olmamak için ne varsa yaparım. Kış mı geliyor nedir. Günler kısalıyor, hava burda zaten hiç yaz olmadı, geceleri hala yün yorgana devam... Üff daralmış durumdayım vesselam...

mimlendim :)

2009-08-20T16:15:00.002+03:00

Ayşe kızın annesi Hülya tarafından mimlendim. Bu mim dalgası bana da geldi yehuuu :)
Blogları gezerken sobelemek görmüştüm. Bu mimlenmek ve sobelenmek aynı şey mi, farklı mı biri bana anlatsın lütfen.

Mutfak benim özel sığınağım. Kaçış yerim. Çok önemlidir benim için. Ev alırken dahi önce mutfağa bakmıştım. Hayalimdeki mutfak, eskiden Sen Herşeyi Düşünürsün Tefal programı vardı. Jale-Emel Hanımlar ın sunduğu, işte oradaki mutfaktır hep istediğim. Geniş, ferah, aydınlık, bol dolaplı, penceresinden bahçedeki çiçeklerinin göründüğü, pişirdiklerini hemencenik bahçedeki masanda sunduğun... Aklım karışıksa, mutfağa atarım kendimi. İyi gelir, zihnimi boşaltırım. Şanslıyım yemek seçmeyen bir eşe sahibim. İkimizin de güney-doğu mutfağına alışkın olmamız fazla zora sokmuyor beni. Tabi yeni şeyleri denemeyi de severim. Mertten önce özenli sofralar kurardım. Yemek pişirmek kadar önemlidir sofra düzeni. Şimdilerde çok ayrıntılı sofralar hazırlayamasam da, güzel sohbetlerin olduğu sofralar da yeterli geliyor. Çalışma hayatıyla daha bir pratik olma yolunu seçtim. Zahmetli yemekleri h. sonu yapıyorum. Mutfakta kirli çalışmayı sevmem. Soğan, patates, dometes... kabuklarını eviyeye soyup sonra temizlemem. Yemeği ocağa koyduğumda tezgah da temiz olur genelde. Mertim in öğlen yemeği muhakkak hazır oluyor ertesi güne. Akşam yemeğimizi de iş çıkışı yapıyorum genelde. İşim evime yakın :) İşten eve gelince biraz Mertle oynuyoruz, onunla vakit geçiriyorum. Sonra o paçama yapışmış vaziyette yemek yapmaya çalışıyoruz.
anne: oğlum bırak, baban gelecek yemek yiyeceğiz, yemek yapmam lazım
Mert: anne delsene, memek bapma. ben yemem
anne: oğlum baban yiycek ama
Mert: babam memek yemesin, anne lütten delir misin? (Bu soru cümlesi de Caillou dan öğrendik. Sonraki postumun konusu.)
Gel de gitme şimdi, gelirim oğlum gelirim.

Temiz ev benim için çamaşır suyu kokan ev demek. Mutfak, banyo, lavobolar mis gibi çamaşır suyu kokacak. Mümkünse tuvaletlere tuz ruhu da dökülecek. Çamaşır suyu hastalığı var. Domestos falan günlük kullanım için. Büyük temizlikte o eski çamaşır sularıyla her yer silinecek. Her çalışan kadın gibi temizliğe vakit yok. Hafta sonları da Ankara dayım genelde. Temizliğe gelen tatlı bir teyzemiz var. Neyse ki benim dilimden anlıyor. Şimdiye kadar sorun yaşamadık çok şükür.

Sosyal hayat, haaa haaaa.... Hiç güleceğim yoktu doğrusu. Gerede ye geldiğimizden beri kıyısında bile değiliz! Son gittiğim sinemalar elimin parmaklarını geçmez. Mert büyüdü de onu bırakıp gidebiliyoruz nadir de olsa. Şimdi inşallah Yiğit Paşam geliyor, aynı döngüye tekrar gireceğimiz düşünülürse elveda sinema. Amaaan zaten bizim ev hergün sinema!

Mert in büyümesiyle, Ankara ya gelmediğimiz h.sonları yakın yerlere gidiyoruz. Yakın mesafede çok güzel yerler var. Genelde h.sonları Ankara dayım; o da anneleri ziyaret, market alışverişi, Mertimi bir yerlere götürme gezdirme telaşıyla geçiyor. Arkadaş çevremden çok çoook uzakta kaldım doğrusu! Bu aslında hoşuma gitmeyen birşey.

Şu sıralar sosyal hayatım kitaplarım. Hayatımın hiçbir döneminde bu kadar okumamıştım. Yiğit acaba yazar felan mı olacak :) Deli gibi kitap okuyorum. Kitaplarım bitmeye yakın panikliyorum , hemen yenilerini netten sipariş veriyorum.

İnterneti de sosyal hayatın parçası sayarsak, hergün burada sizlerle buluşmak hoşuma gidiyor. Nette sörf yapmak denilen olay başımı döndürüyor, daralıyorum. Belli sitelere göz atıp çıkıyorum netten.

Hamilelikle beraber yürüyüş en büyük spor benim için. Aaaa pardon Mertim in peşinde koşmak en büyük spor, yürüyüş sonra geliyor.

Mertle ben de çocuk oluyorum. Bazen beni robotu yapıyor. Alıyor eline arabasının uzaktan kumandasını. Anne yobot yüvü (yürü), anne yobot guv (dur)... Bazen beni lokantaya gelmiş müşteri yapıyor o garson oluyor, bazen ben ceza kesen polis, o arabayı hızlı süren şoför oluyor.... Böyle gidiyor. Yeter ki ben kendisinden başka birşeyle ilgilenmeyeyim. Ah diğer işler olmasa! Hayattaki en keyifli şey Mertle oynamak. Çokça kitap okuruz oğlumla. Artık ezberlemiş kitaplarını. Ben söylemeden kendisi başlıyor anlatmaya. Bazen anne hadi faaliyet yapalım der. Sererim yere örtüyü, elişi kağıtları, renkli fon kartonları, renkli kalemler, yapıştırıcılar, makas, bant, kalem, kağıt... dökeriz herşeyi, başlarız yapmaya; maskeler, şapkalar, güneş, bulut, kuş, penguen, kelebek.....

Saklambaç çok seviyor Mert Paşam. Anne haklanıyım mı dedikten sonra kaçışını anlatamam. Sonra ben onu ararken sabredemediğinden kendini hemen gösteriyor. Anneee ben bugayım diye. Yorgan maceralarını da unutmamak lazım. Yatağın içinde yorganın altına saklambaca bu da. Anneee yonan manenalayı oynayalım mı? Oynayalım oğlum :)

İlgisi hala çabuk dağılıyor. Odaklanamasa da tam, puzzel ını bitirmeden kalkmıyoruz. Sonra legolara geçiyoruz, sonra arabacılık, sonra balon vurmaca, sonra Mert i sehpalarımın üstünden toplamaca :) .... oooooo... Bunlar ev içi Mertle kısmı. Dışarıda Mertle kısmı zannımca başka bir post konusu olur.

Şunları da yazmasam Mertle kısmı eksik olur. Yanlış anlaşılmasın hep güllük gülistanlık değil her anımız. Beni çileden çıkardığı zamanlar, ona kızdığım hatta eline vurduğum zamanlar da var elbette. Ama sonunu hemen tatlıya bağlarız. Mertim özür diler bi daha yapmıgam anne vöz (söz) der, ben de kocaman sarılırım ona..... sonra Mert tabi ki aynı şeyleri gene yapar :) Beni sinirlendirir.... bu böyle devam eder.

Mertimle hayat dolu, hayat güzel, hayat anlamlı. Her an yaşanmalı, her an koklanmalı, her an içine çekilmeli, her an hissedilmeli, her an şükredilmeli, şükretmeyi bilmeli.

Malatya 3

2009-08-19T15:12:00.000+03:00

Kayısı ve peynirden sonra Malatya ile ilgili diğer ayrıntıları paylaşmak istedim. Yazın gidilecek mevsim değil bana göre, çok sıcak. Gezmelerimizi akşam serinde yaptık. Kanal boyunda sağlı sollu pastaneler cafeler var. Favorim Mado dur. Mert in oynayabildiği çocuk oyun alanı vardı. Biz de rahat rahat oturabildik.

Biraz serinlik isteyince Yeşilyurt a gittik. Yeşilyurt adı gibi yemyeşil. Çok fazla işletme mevcut. Seçenek fazla; ister yemeğinizi alıp gidin oturun biryerlerde, ister havuzlu restoranlarda leziz yiyeceklerden yiyin.

Dikkatimi çeken birşey adım başı ya fırın ya pastane var. Akşam yemeğe misafir gelecekse kişi sayısını fırına söylüyorsunuz, enfes tavanız, kağıt kebabınız... istediğiniz saatte hazır. Malzemenizi kendiniz de verebilirsiniz tavacı Seydo sizin yerinize hazırlayabilir de. Sadece yemeğin yanına bir salata, pilav yap yeter. Ayrıca fırınlara domates, biber, patlıcan közlenmesi için veriyorsunuz oh mis gibi. Güveci de unutmamak lazım. Fırından yemeğinizi alırken yağlı pideler, açık ekmekler de unutulmamalıdır. Pastanelere gelince çeşit çeşit ev yapımı kurabiyeler, pastalar, tuzlular, tatlılar... Yani akşama çaya birilerini kabul edecekseniz, çayı demle yeter. Bayıldım doğrusu ben bu işe. Küçük yerin rahatlığı sanırım bunlar.

Merkezde; daha önce şurada yazdığım şire pazarı, bakırcılar çarşısı gezip görebileceğiniz yerler.

Resimlerde kanal boyunu, yediğimiz sebzeli tavayı, bakırcılar çarşısını ve şire pazarını görebilirsiniz.

kabaklı milföy börek

2009-08-18T09:32:00.000+03:00

Dün akşam yemeği için çayın yanına hazırladım bu börekleri. Milföyün sevmediğim tarafı soğuyunca yenmiyor. Fırından sıcak sıcak çıktığı zaman güzel zannımca. Dolapta kalan kabağı küp küp doğradım. Az zeytinyağında çevirdim. Beyaz peynir ekleyip, ardından, tuz, karabiber, kekik ve pul biber ekledim. Ateşten indirdim. Soğuyunca, önceden derin dondurucudan çıkardığım milföylere karışımı paylaştırdım. Üzerlerine yumurta sarısı sürüp, 175 derece fırında üzerleri kızarıncaya kadar pişirdim.

AŞK

2009-08-14T11:17:00.012+03:00

AŞK' ın hiçbir sıfata ve tamlamaya ihtiyacı yoktur.
Başlı başına bir dünyadır aşk.
Ya tam ortasındasındır, merkezinde,
ya da dışındasındır, hasretinde...

AŞK' ı okudum, etkilendim, beğendim. Keşke bitmeseydi dedim. Zaten bitecek cinsten değil bu kitap. Başucu kitabı denilen, açıp açıp bakacağım bir kitap. Ne iyi etmiş de Elif Şafak bu kitabı yazmış. Benden sonraki dönemlere denklemediği için kendimi şanslı sayıyorum. Mert yaşına gelince ilk bu kitabı eline tutuşturacağım okusun diye. İyiliği, güzelliği, arkadaşlığı, saflığı, adaleti, dostluğu, çeşitliliği, merhameti, şefkati, vicdanı, başka gözle bakabilmeyi, gönül gözünü, evrenselliği, Şems' i, Rumi' yi ve AŞK' ı öğrensin diye.
Teşekkürler Elif Şafak.

Çıtır Simit

2009-08-13T10:02:00.001+03:00

Turan güneş teki Çıtır Simit i ilk defa Banu dan duymuştum. Aslında yıllardır biliyorum. Arabayla durup çokça simit almışlığım da var. Ama arkasında oturulabilecek güzel bir mekanının olduğunu bilmiyordum. İnternet sağolsun. Pazar günü Sıdıka teyzemizle kahvaltıya gittik. Ağaçların arasında, ortada havuzu olan, çocuk parkı bulunan, çocukların ilgisini çekecek bir sürü hayvan barındıran muhteşem bir yer. Çocuklar için güzel bir mekan. 3 yıldır tesis hizmetteymiş de biz farkedememişiz. Ben rahat rahat kahvaltımı yapabildim. Mert çok eğlendi. Tavus kuşları, tavuklar, tavşanlar, keklikler, sülünler, ördekler Mert in ilgisini çekenlerden. Bir de birşeye benzetemediğim, Burcu'nun şu yazısında olan horoz vardı.

Kahvaltı çeşidi bence yeterliydi. Simitler çıtır çıtır, en sevdiğim cinsten. Servis hızlı ve temizdi. Mert hayvanların peşinde koşmaktan, parkta kaymaktan pek birşey yiyemedi ama çok çok eğlendi. Eee peşinde koşturan teyze olunca da ben de keyifle kahvaltımı yaptım. Kahvaltının sonunda babamız da aramıza katıldı. Mert e bakan teyze olunca bir de eşimle sinemaya gittik. Deymeyin keyfime yanii...

mert ten

2009-08-11T10:36:00.005+03:00

dün sabah 7:45 de tıklayan kapıyı açtım;

anne: günaydın Aysel
Mert: annnneeee Adeli bana döndevme, ben uyuyovum
anne: ?!!!

İçeride odasında uyuyan oğlum kapıyı duymuş, anne bana Aysel i gönderme ben uyuyorum diyor ve uyumaya devam ediyor. Ben şaşkın Aysel e bakabildim sadece. Mert Paşa da 1 saat sonra uyandı.

Mordoğan

2009-08-10T10:00:00.001+03:00

Mordoğan ı severim. Havası güzeldir, insanı bunaltmaz. Püfür püfür rüzgar eser her zaman. Sıcaktan terlediğimi hiç hatırlamam. Bebekle gidilecek iyi bir tatil mekanı. Geçen seneye göre bu sene daha rahattım. Mert daha büyüdüğü için mi, ben anneliğe alıştığım için mi bilmiyorum tabi. Gerçek olan şu ki Mert çocuk olmayı öğrenirken, ben de anne olmayı öğreniyorum. Oğlumla büyüyorum, hergün yeni birşeyler keşfediyoruz beraber.

Yazlık yer olur da Mert hortumu eline almaz mı! O hortumla saatlerce oynadı. Bahçe suladı. Geleni geçeni ıslattı. Çok eğlendi. Ayşenaz ablası ile anneannesinin terasını yıkadılar. Denizde kumdan kaleler yaptılar. Mert daha çok Ayşemin kalelerini bozmakla meşguldü. Bu sene kumu ağzına almadı artık çok şükür. Kum yemeden geldik yani.

Mordoğan, Karaburun'a 20 km mesafede. İnternette Karaburun' daki 7 Kardeşler i okumuştum. Hemen Karaburun a gittik. Sakızlı dondurma anlatıldığı üzere muhteşemdi. Halis sakız kullanılıyor. Kesinlikle tavsiye olunur.

Güzel sofralar, güzel sohbetler oldu. Tatil güzel şey. Bu sene eşim iş dolayısı ile bizimle olamadı. Bir yanımız eksik tatilimizi tamamladık. Dönüşte uçakta Mert yine 50000 kere anne deeedik mi diye sordu.

Malatya peyniri

2009-08-07T10:29:00.001+03:00

Malatya peyniri soframızdan eksik etmediğimiz bir peynir. Eşim de ben de bu peynir olmadan sofrayı boş sayıyoruz. Alışkanlık bizimkisi. Diğer peynirlerden de muhakkak alıyoruz eve, ama onlar sadece çeşit. Aşağıdaki fotolarda görüldüğü gibi; çarşıdan eve gelen büyük haldeki tuzsuz peyniri küçük küçük parçalar halinde kestik. Kesilen parçaları tuzla (sofra tuzu değil, iri tuz) her tarafları kaplandıktan sonra aralarında boşluk kalmayacak şekilde bidonlara dizdik. Suyunu ekledik. Biz bu işlemi 3 kişi yaptık. Kesme, tuza bulama, bidona yerleştirme şeklinde. Böylece üç evin de kışlık peyniri afiyetle yenmeye hazır oldu. Bizim Malatya gezisi de hem ziyaret hem ticaret gibi oldu. Aaa unutmadan kayınvalidem kayısı reçelimizi de yaptı sağolsun. Kışa hazırız yani :)

Bidonlarla soğuk havaya kaldırılan peynirler sertleşiyor. Öyle ki bidondan yemek için çıkarılan peynir, taş gibi oluyor. Yiyeceğimiz kadar peyniri haftalık olarak bidondan çıkartıp suya ıslıyorum. Tuzu gidiyor, kendisi de yumuşuyor. Yani bidondan alıp, doğrudan peyniri yiyemiyorsunuz.

Mertle uçak yolculuğu

2009-08-05T10:11:00.007+03:00

2 yaşında haylaz, yerinde durmayan, ordan oraya atlayıp tırmanan bir erkek çocuk + 6 aylık bebeğine hamile olan ben çok keyifli uçak yolculukları yaptık. Malatya ya giderken babamız yanımızdaydı. Malatya dan İzmir e uçarken yalnızdık. Bavulumu küçük tutmaya çalıştım. Yanıma oyuncak, su, Mert in yedek kıyafet ve çamaşırlarını, kendi çantamı aldım. Oğlum hiç üzmedi desem yeridir. Uçak kalkana kadar 2 defa tuvalete gitmemize rağmen, uçakta çişi kakası geldi. Oğlum dur elleme, tuvalette eller havaya hiçbirşeye dokunmak yok dememe rağmen, fotoselli musluklar, çöp kovaları, kağıt havlu veren makinalar Mert in ilgi alanı oldu. Hepsine ellemeye çalıştı. Uçağa binmemizle, ki bu Mert in 5. uçak yolculuğuydu; anne elimi tut, anne kemer sıkıyor, anne ben yatacam, anne bu ne (önümüzde acil çıkışı falan anlatan kartlar), anne susadım... İstekleri ve soruları bitmedi. Haa haaa 50.000 kere her saniye nefes almadan anne deedik mi (geldik mi) diye de sordu. Yanımızda oturan amcanın hangi takımı tutuyorsun sorusuna magagahipoy (malatyaspor) demesine rağmen, amca anlamadı tabi ne dediğini :)
Güzel çok güzel. Mertle herşey güzel.

kayısı diyarı Malatya

2009-08-04T15:20:00.018+03:00

Tatil bitti döndük. Nereden neyi yazmaya başlayacağıma karar veremedim. İlk durak Malatya'ya boşuna kayısı diyarı denmiyor. Tam da kayısı zamanı Malatya daydım. Her yer kayısı ağacı. Uçaktan kayısı sergenlerinin görüntüsü müthişti. Bir de baharda kayısı ağacı, beyaz pembe çiçek açtığında gitmek lazım Malatya ya. Gelin gibi oluyordur eminim.
Kayısı pek zahmetli bir iş. Ben de bugüne kadar bilmiyordum. Çoluk çocuk 7 den 70 e herkese iş var. İnsan gücü önemli faktör. Dalından emekle toplanan kayısı islime getiriliyor. İslim olmayan güneşe seriliyor. Kadınlar çocuklar tek tek çekirdeğini çıkarıyor... Zor iş zor... Malatya da kayısı, bizim gördüğümüz gibi meyve anlamına gelmiyor. İş demek, emek demek, para demek. Çoğu Malatyalı da kayısıdan nefret ediyor. İlginç ama böyle.

Aşağıdaki foto Akçadağ da eşimin amcasının sergeni. Mert içine dalar mı diye bekledim ama yok dalmadı. Akıllı oğlum benim. Traktörle bahçelerden gelen kayısı, islime sokuluyor. Biz de bu arada yengemizin hazırladığı buralardaki tabiri ile köy kahvaltısını yapıyorduk. Hepsi ev yapımı olan kayısı reçeli, yoğurt, tereyağı, peynir, mis gibi kokan tandır ekmeği, bahçeden toplanan salatalık, domates, biber ve çay eşliğinde. Kayısıları çekmekten bu leziz yiyeceklerin fotolarını çekmemişim :)

Mert e gelince, Akçadağ dan hiç ayrılmak istemedi. Çocukların hepsi cıvıl cıvıldı. Oradan oraya koşturanlar, oyun oynayanlar, biz gidince işten kaytaranlar... Mert de hemen bu özgür ortama ayak uydurdu. Çocukların hepsiyle oynadı. Arabaya bindiğimizde de epeyi ben Akkaga da (Akçadağ da) kalıcam diye ağladı.

biz diiiguz

2009-07-14T10:49:00.003+03:00

Biz diiiguz Mertçe; biz gidiyoruz demek. Bir süreliğine olamayacağız. Nihayet tatile çıkma vakti geldi. Önce Malatya ya daha sonra Mordoğan a gideceğiz. Herkes kendine ve bebişlerine iyi baksın. Görüşmek üzere.

kıymalı börek

2009-07-09T10:44:00.010+03:00

Hep kremalı börek sütlü çörek... diyesim geliyor. İş yerimle evim arası yürüyerek 10 dakika bile değil. Ben de öğle arasında eve gitmeyi tercih ediyorum. Mertimle yemeğimizi yiyoruz. Ben akşam yemeğimi dahi yapabiliyorum. Dün öğlen eve gittiğimde böreği serdim. Buzdolabında akşama kadar (4 saat) bekleyen böreği akşam eve gidince pişirdim. Dinlenmiş börek daha güzel oluyor. Vaktiniz varsa dinlendirmenizi tavsiye ederim. Fırından sıcak sıcak çıkan kıymalı böreğin yanına bir de çay yaptım. Domates, çıtır çıtır taze biberler eşliğinde güzel bir akşam yemeği yedik.

Malzemeler:

1 kg yufka

Harcı için:

1 su bardağı su
1 su bardağı süt
1 su bardağı yoğurdun suyu
1 su bardağından 2 parmak eksik zeytin yağı

İçi için:

Kıyma
1 baş soğan
1/2 demet maydonoz
tuz, karabiber, pul biber

Hazırlanması:

Az zeytinyağı koyduğum tavada, yemeklik doğradığım soğanı pembeleştirdim. Kıymayı ekleyip kavurdum. Kıyma pişmeye yakın maydonozu ve baharatları ekledim. İç malzemeyi soğumaya bıraktım. Harç malzemelerin hepsini çukur bir kapta çatalla çırptım. Dibini yağladığım tepsime (Yağlı kağıt kullanmıyorum, böreği ıslak yapıyor.) yufkaları serdim. Her yufka arasına harç malzemeden gezdirdim. 3 yufkayı serdikten sonra iç malzemeyi döşedim. Aynı işlemi 3 yufka üste gelecek şekilde tekrarladım. Böreği dilimledikten sonra dinlenmesi için buzdalabına kaldırdım. 4 saat bekledikten sonra 180 derece ısıda, alt üst çizgi fırın ayarında, 45 dakika börek nar gibi kızarıncaya kadar pişirdim.

Eşim fotoğraf çekim denemelerimi sabote ederken. Diğer fotolar yerine bunu koymayı tercih ettim.

kirazlı muhallebi

2009-07-08T14:16:00.008+03:00

Sütlü tatlılar benim favorim olmakla beraber, bana her zaman sanki kalori almıyormuşum hissini verir. Ondan mı acaba çok seviyorum bilinmez. Sonuçta ortada alınan kilolar var! Neyse. Hünerli Bayanlar blogunun yazarı Müge'den tarif. Ellerinize sağlık. Tarif vişneli ama evde kiraz olduğu için kiraz kullandım. Eminim vişneli, ekşimsi daha güzel oluyordur. Hazırlaması - pişirmesi çok kolay, pratik. Mügenin de dediği gibi akşam 9'da tatlı yenmeye hazırdı. Biz her zamanki gibi mum üfleme törenimizden sonra (ikoko meee ; iyi ki doğdun Mert yaptıktan sonra) tatlımızı yedik.

sapanca

2009-07-06T09:10:00.008+03:00

Dün Ankara - İstanbul otobanı üzerinde park shop outlete gittik. Benim düşüncem tatil öncesi alış verişi halletmek. Ama hiç öyle olmadı. 5-6 mağaza haricinde açılmamıştı. Otoban boyunca Avrupa'nın en büyük otoban outlet center ı diye de ilanları var, bunu da anlamış değilim doğrusu. Benim büyüklük anlayışım farklı galiba.

Deli gibi yağan yağmura rağmen 15-20 dakika daha yol gidip Sapanca' ya ulaştık. Ohhh iyi ki gitmişiz. Yağmur yağıyordu da sahil çok güzel olduğundan yağmur da güzel geldi. Biraz yürüdük sahilde. Tertemiz sahil, cafelerden yükselen müzikler, mis gibi begonvillerin, nar çiçeklerinin kokusu keyfimizi iyice yerine getirdi.

Sahil boyunca birçok cafe restaurant yer alıyor. Gülizar cafe konumu, servisi, lezzeti ile bizden tam not aldı. Hafif yağan yağmur, güzel müzikler, ılık esen rüzgar, karşımdaki göl manzarası, yanımda sevdiklerim... içtiğim çayı daha da keyifli yaptı. Mertimin de keyfine diyecek yoktu yani. Mert dur düşersin, Mert gel buraya, Mert araba geliyor demelerim olmadan çocuk gönlünce çimlerde koştu oynadı.

Sahil boyunca haşlanmış-közlenmiş mısır satanlar, dondurmacılar, cincik boncukçular, kano-deniz bisikleti kiralayanlar ve luna park mevcut.

Sahildeki keşiften sonra balık yemek için Özkum restaurant da karar kıldık. Izgara levrek, ızgara çupra, mezgit tava denediklerimiz. Mezgit tava haricinde ızgaralara diyecek yoktu. Karşımda göl ,yanımda iki yakışıklı, nefis yiyecekler... çok çok güzel bir gezi oldu. Sapanca 'yı görmemişler için, muhakkak gidin görün. Biz çok beğendik.

gökyüzü platformu

2009-07-03T17:17:00.006+03:00

Çocukluğumda (5 yaşımdaydım sanırım) bir sabah balkonda dururken birşey omzuma çarptı ve düştü. Korktuğumu hatırlıyorum. Bir de koşarak içerde uyuyan yengeme haber verdiğimi, ambulansın falan geldiğini, babamla Ankara ya döndüğümüzü... Üst kattaki komşunun kızı balkondan düşüp, ölmüştü. Daha sonraki yükseklik korkumu bu olaya bağlarım hep. Ben yüksekten inanılmaz derecede korkuyorum. Gazetede bu platformları görünce Mert e çıkması için izin verir miyim diye düşündüm. Benim çıkamayacağım kesin. Peki korktuğum şeylerden çocuğumu da mı uzak tutmalıyım? Fotolarda görüldüğü üzere birçok çocuk platformda manzarayı izliyor. İnanın ne yaparım bilmiyorum. En iyisi Mertim sen böyle bir teklifle anneye gelme.
Resim: 03.07.2009 Hürriyet Gazetesi

hastayız!

2009-07-01T14:01:00.006+03:00

Gerede yi sevemedim bir türlü. Soğuk memleket. Kendi soğuk, insanları soğuk. Geredeli olanlar alınmasınlar. Belki bana rastlıyordur. Dün gece Mert in odasında elektrikli ısıtıcı yakmak zorunda kaldım. O kadar soğuk yani. Çocuğu tüm kış hastalıktan koru kolla ama bir türlü yaz gelmesin. Ben h.sonu Ankara da kaptım heralde kuru bir öksürük var o kadar. Ama kuzucum! Siz gidin dün Aysel ablasıyla bahçedeki kamelyayı (komşularla oturup çay içtiğimiz mekan) hortumla baştan aşağı yıkayın. Hayır size mi kalmış yıkamak. Yaz olsa anlarım (temmuz dayız bu arada :)). Çocuklar suyla oynamaya bayılıyor da yok anacım buraya yaz maz gelmiyor. Heralde dün öğleden sonra kaptı. Bugün Bolu da doktordaydık. Neyse çok önemli birşey yok. Üst solunum yolu enfeksiyonu. Antibiyotik, öksürük şurubu, bir de burun damlamız var. Her bir ölçek ayrı bir kabus. Gel de bunları Mert e ver verebilirsen. Kıyametler kopuyor. Bende de onun ağlaması, vızıltısı , inlemesi sonucu müthiş başağrısı... Yaz nolur gel artık. Baharı geçtim, yaz gelsin işte.

Bolu - Gölcük

2009-06-18T14:42:00.000+03:00

Bize 45 dakika olan Gölcük'e aşık oldum dersem yeridir. Bolu'dan sonra 10 dakika kadar olan orman yolculuğunun ardından Gölcük'e ulaşıyorsunuz. Her fırsatta gitmek istediğim bir yer. Abant'a gidenler bilirler. Abant'ın etrafında arabalar var. Gölcük öyle değil. Göl daha küçük ama içeri araba girmesine izin verilmiyor. Keyifle gölün etrafında ormanın içinde yürüyüş yapıyorsunuz. Mert'le zor olsa da yürüyüş yapmaya çalışıyorum. Anne göle taş atıcam, duruyoruz. Anne balıklara ekmek atalım mı? Duruyoruz. Aaaa anne bak park var orda hadi kayalım. Duruyoruz. Yani yürüyüş denmez de gezinti bizimki :)

Gölün kenarında Orman İşletmesi ne ait Amerikan tarzı bir yapı var. O kadar yakışmış ki göl kenarına kesinlikle göze batmıyor. Tesis pek yok. Onun için doğa bozulmamış. Kır gazinosu denilen bir yer var ama işletme olarak bana çok zayıf geldi. Ayrıca da pahalı. En güzeli mangalınızı, pasta, böreğinizi, çayınızı alıp gitmek. İçeri araba girmediği için eşyaları taşımak gerekiyor bilginize.

eymir

2009-06-09T13:46:00.009+03:00

Pazar günü Mogan Park'a gittik. Aman Allah'ım yer bulmak mümkün değil. Eymir'e şansımızı deneyelim dedik. Eskiden kesinlikle almazlardı kart olmadan. Heralde arabada çoluk çocuk görünce görevli sağolsun bizi aldı. Eymir'in benim hayatımda çok özel yeri var. Hayatımın dönüm noktasıdır benim için. Bu sefer yanımda Mert le gittim. Ne büyük keyif. Uzun olmuş, yıllar geçmiş gitmeyeli. Ama herşey aynı. Bu da hoşuma gitti. Bozulmamış. Eski güzelliğini koruyor. Sazlar eskiden de vardı, yine var. Kıyıyı biraz daha kirlenmiş buldum. Zaten işletmelerde de bir değişiklik yok. Eski güzel Eymir.

Mert Ayşenaz la kurbağa yavruları topladı, tavşanların peşine koşturdu, göle taş attı. Tabi ben hemen dibinde aman göle düşmesin! Bakıyorum yabancılar böyle değil. Onlar bırakıyorlar çocukları. Göle, denize, havuza düşenini de görmedim. Bizimkiler mi yaramaz, onlar mı rahat bir anlamadım doğrusu.

Yan tarafımızda bir grup 3-4 çocukları var. Benimki ha bire kendini onların arasına attı. Sıcak kanlı, girişimci oğlum. İlk defa gördüğü yere düşen frizbiyi,hemen koşup getirme görevini üstlendi. Toplarını alıp oynamaya başladı. Ben de uzaktan izledim. Benim için de heralde ne rahat anne demişlerdir :)

zeytinyağlı enginar

2009-06-09T11:29:00.008+03:00

Zeytinyağlı yemekler bizim evde pek tercih edilmese de enginarı bu şekilde yemeyi seviyoruz. Ben de sebze yedirme çabası ile mevsimi geçmeden her hafta yapmaya çalışıyorum. Yumuşacık olduğundan Mert yerken zorlanmıyor. Annelere tavsiye ederim. Sunumu kolay, görüntüsü iştah açıcı.

malzemeler:

6-7 adet enginar
1 baş soğan
2 yemek kaşığı un
2 kesme şeker
1 adet limon
garnitür
tuz
su
zeytinyağı

hazırlanması:

Yemeklik doğradığım soğanları yağda pembeleştirdim. Unu ekleyip, kokusu çıkana kadar kavurdum. Suyu, şekeri, tuzu, 1 adet limonun suyunu ekledim. Fokurdayınca enginarları dizdim. Enginarlar yumuşayıncaya kadar pişirdim. Pişen enginarları borcama aldım. Tencerede kalan kıvamlı karışıma garnitürleri ekleyip, 2 dakika çevirdim. Hazır garnitür kullandım, ama evde de yapılabilir. Kıvamlı haldeki garnitürleri enginarlara bölüştürdüm. Soğuyunca afiyetle yedik.

Sıdaka'nın doğum günü

2009-06-08T15:20:00.002+03:00

İyi ki doğdun kardeşim, arkadaşım, canım, bir tanem. Eee ben yazamayınca doğum günleri falan da böyle gecikmeli oldu. İdare edin artık. Sıdıka, Ayşenaz ve ablam bize geldiler. Biz bizeydik. Annem zaten Amerika'da erkek kardeşin yanında. Anne gel artık, seni çok özledim... Kendi kendimize çok güzel bir gündü. Nice sağlıklı yıllara kardeşim.

yıldönümü

2009-06-04T10:52:00.009+03:00

Dün evlilik yıldönümümüzdü. İnsan sadece aaaa zaman ne çabuk geçiyor diyebiliyor. Bir sene daha geçti. Bize yakın sayılabilecek Filiz Restaurant' a gittik. Zaten özel günlerde gidilebilecek yer sayısı buralarda çok az bile değil, yok! İyi ki Filiz var diyorum içimden. Ana oğul cicilerimizi giydik. Süslendik. Babamız bizi aldı. Kocacım seni çok seviyorum. Restauranta geldik. Önden Mert' in yemeğini söyledim. Ben tabi önce Mert'i yedirme telaşındayım ki, sonra yemeğimi rahat rahat kocacımla yiyebileyim. Oh tamam Mert doyduuu derken noldu? Mert kustu! Sinirlenmeye gerek yok, sakin ol. Mert e hava aldır. Gömlek pantolon herşeyini değiş, kendi üstünü başını da tuvalette sil temizlemeye çalış :) . Bu arada makyaj falan da yapmışım hani yıldönümü ya. Sen çocuklusun makyaj neyine diye içimden geçirmiyor değilim. Eskiden olsa tadım kaçardı belki. Ama hiç öyle değil. Yerime oturdum. Biz yemeğimize devam, Mert yan masadaki kızlara benim yıldönümü çiçeğimi taşımaya devam... böyle bir akşamdı. Daha sonra tatlımızı yemeğe Bolu'ya geçtik. Eve döndüğümüzde Mert yüzündeki ve gözlerindeki kocaman gülümsemesiyle "anne bugün çok güzeldi" dedi. İşte bu tarifi olmayan bir duygu... Kocacım, Mertim sizlerle sağlıklı nice senelere.

lokmalık milföyler

2009-06-03T11:21:00.003+03:00

Sıdıka nın yaptığı bu tatlı hem pratik hem de çok lezzetli. 4 e bölünen milföyleri fırında üstleri kızarıncaya kadar pişirdi. Pişen milföylerin arasına hazırladığı enfes kremayı sürdü. Üstlerine de pudra şekeri serpti. Bu kadar kolay. Yemesi zevkli. Tadı süper. Teşekkürler Sıkıtam.

Ayşanaz'ın doğumgünü

2009-06-02T11:10:00.015+03:00

Çok oldu yazmayalı. Tembellik de değil aslında da. Geçen 3 ay çok yorucuydu benim için. Havaların düzelmesi için ertelenen Ayşem in doğumgünü partisi, benim de geç yazmamla beraber epeyi gecikmiş oldu. Teyzecim, Ayşemnazım iyi ki doğdun. İyi ki varsın. Ayşem çok güzel davetiyeler hazırlamıştı herkese. Mert i de unutmamış O nu da adam yerine koymuş arkadaşları ile beraber Mert in davetiyesini de kendi elleriyle süsleyerek hazırlamıştı. Çok güzel yapmış hepsini. Ellerine sağlık. 8 kız aralarında bir benimki erkek çok eğlendiler. Mert in keyfine diyecek yoktu doğrusu. Hangisinin peşinden koşacağını şaşırdı. Hepsine koştu. Günün sonunda epeyi yorulmuştu. Ablamın hazırlığına da diyecek yoktu doğrusu. Resimlerini çekemediğim mantı ve ev baklavası da menüde vardı. Yedik, içtik, güldük, eğlendik. Nice sağlıklı yıllara hep birlikte.

elmalı poğaça

2009-04-08T13:29:00.005+03:00

Mertimin bakıcı ablası var Aysel. Dün eve bir gittim ev mis gibi elmalı pasta kokuyor. Tarçını farketmemek mümkün değil zaten. Sağolsun Aysel Mert uyurken fırsat bilip mutfağa girmiş. Mert uyandığında mis gibi pastalardan yesin istemiş. Çok hoşuma gitti doğrusu. Eee tabi bize de düştü. Mert uyanmadan bitirebilmek için, poğaça şeklinde alelacele kapatmış hamuru. Sonuç; güzel. Eline sağlık Aysel ablamız. A bir de çok güldüm. Ben eve gidip resim çekmeden, karşı komşumuz Ferah ablamıza bir tane bile vermemiş. Görüntüsü bozulmasın diye :)

katmer poğaça

2009-04-02T13:34:00.009+03:00

Pazar sabahları için ideal bir poğaça. Pastaneden alınmış gibi. Zahmetli gibi görünse de yapımı kolay. Denemenizi tavsiye ederim. Evde yayılan koku da süper. Tarif için Mutfak Güncesi' ne teşekkürler. Tarife göre; 1 tepsi = 12 adet poğaça çıkıyor. Ben 2 tepsi yaptım.

i ko ko meee...

2009-04-01T11:08:00.007+03:00

İyi ki doğdun Mert. İyi ki varsın oğlum. Allahım şükürler olsun. Her isteyene ver. 2 yaş oldun yavrum. Zamana yetişmek güç. Sana yetişemediğimi düşündüğüm anlar öyle çok ki. Sanki birşeyleri kaçırıyormuşum gibi geliyor. Seni çok seviyorum paşam. Mertim Allah sağlıklı bir yaşam versin. Sevdiklerinle beraber nice yaşların olsun. Yeni yaşın hayırlı olsun.

Evet Mert 2 yaşını bitirdi. Bu sene babaannemizin ameliyatı Mert'in doğumgününe denklediği için istediğim gibi bir doğumgünü yapamadım. Fakat sevdiklerimizle pastalarımızı üfledik. Hediyelerimizi aldık. Hep birlikte yedik içtik. Bu da yeterli oldu doğrusu. Allah sağlık versin daha nice nice yaşlara hep birlikte.

istiyorum...

2009-03-21T11:06:00.005+02:00

Bahar gelsin istiyorum.
Hiçkimseye bağlı (bağımlı) olmadan gezmek istiyorum.
Koşmak, bisiklete binmek istiyorum.
Ağaca çıkmak istiyorum.
Hani kayısı ağacıma...
Oğluşla dolaşmak parka gitmek onu sallamak istiyorum.
Ben de sallanırım belki (!)
Sevgiliyle el ele dolaşmak, kaygısızca huzur içinde bir yere yetişme çabasında olmadan gezmek istiyorum.
Annem gözleme yapsın, balkona kilim serelim çay içelim istiyorum.
Hatta uçmak istiyorum.
Gitmek zamanın olmadığı diyarlara, kimsenin beklentisi olmadığı zamanlara, çocukluğuma yaz tatilime hiç bitmeyen o 3 aya...
Çok şey mi istiyorum?

never land

2009-03-19T09:28:00.006+02:00

Her yerde kar var. Gönlüm senin bu gece...

Her sabah uyanıyorum kar yine var gücüyle yağıyor. Kocacım arabasını temizledikten sonra, benimkini de temizliyor sağolsun. Nerdeee! Ben hazırlanıp evden çıkana kadar kar, arabayı yine kaplıyor. Son günlerde hep aynı yani. Evden çıkarken rahatlığı var tabi. Meert sen anneye pencereden bak. Ben arabanın üstündeki karları temizliyeceğim. Tamam mı oğlum? Pamam (tamam).

Bahar nerdesin, sen gelmez oldun. Tamam kar geçen sene bu kadar yağmadı. Ama güzel yağdı işte bu sene. Artık tamam yani. Bahar istiyoruz. Eve tıkıldık. Mert'i evden de çıkaramıyorum. Çocuk sıkıldı. Gidebileceğimiz kapalı mekan da yok buralarda. Şu internet iyi ki var da, sizlerle konuşuyorum. İşin kötü tarafı kendimi yemeğe verdim. Pek hayrı-alamet değil tabi.

40 derece!

2009-03-11T13:16:00.000+02:00

Haftasonu öldüm öldüm dirildim. Mertim Cuma günü ateşlenince sabah diştir diye önemsememiştim. Ibufen verdim, öğleden sonra ateş 39.7 olunca kendimizi doktora zor attık. Paşamın bademcikleri iltahaplanmış. Anlamadığım evden çıkmayan biz nasıl olmuştu da çocuğu hasta etmiştik. Antibiyotik, ateş düşürücü ile gece başladı. Yok ibufen hiç işe yaramıyor. Ilık banyo yaptırıyorum, soğuk pansumanlar... ateş 40! Gece 02:00 de kendimizi acilde bulduk. Yavrum perişan, derler ya gül misali diye hemen soldu. Sabaha karşı eve geldiğimizde ateş 37.9 olmuştu nefes aldık. Ama ateşi takibe devam. Ne illet birşey şu ateş! Cumartesi günü antibiyotik, ibufen çocuk ilaç görmek istemiyor, hiçbirşey yemiyor içmiyor. İlaç içiricem, bende birşeyler yedirme çabası. Sonuç; Mert ilaç dahil herşeyi kusuyor... Halımız harita gibi oldu. Anladım ki ibufen bir işe yaramayacak. Amcamız novalgin almamızı söyleyince babamız nöbetçi eczane arayış, novalgini eve getiriş, binbir zorlukla Mert'e içiriş veee ateş şaaak diye düştü. Novalginin etkisi geçince tekrar ateş yükseliş, 6 saatte novalgine devam, antibiotiğe devam, kusmaya devam, ateş takibine devam, su ile serinletmeye devam. Kış günü evde don atletle dolaşan yavru...Cumartesi, pazar hastalık doruk noktadaydı. 2 gün sonra saltanatını yitirdi. Pazartesi ateş düştü çok şükür, bin şükür. Bu sefer Mert'te kırmızı noktalar gördüm. Antibiyotik alerji yapmış, başka antibiyotiğe geçtik. Şimdi antibiyotik içiyor, yemesi pek yok. Ne haftasonuydu ama. Allahım beterinden sakla, yavrularımız sana emanet.

kekler bahane, Mertim şahane

2009-03-05T15:43:00.003+02:00

İster tuzlu ister tatlı olsun, ben bu küçük kekleri yapmaya bayılıyorum. Aslında anladım ki Mert'in bunları yemesine ben hayranım. Minik elleriyle kekleri kavrayışı, ağzına götürüşü süpperr. Mertimin kelime hazinesi o kadar genişledi ki yetişemiyorum. Cümleler kuruyor da ben sanki birşeyleri kaçırıyormuşum gibi geliyor. Bunun için kek tarifinden önce kendime not:

i ko ko meee; iyi ki doğdun Mert (pasta olması şart değil herşeyin üzerine mum dikiliyor, paşam üflüyor)
anne memeeeee, meme uf odu , biz doktovfa dit, amep ka (kendi doktorunun adı)
baba işe ditti, mama ka; baba işe gitti, mama kazanmaya
anne hadi ba ba; anne hadi bay bay ( nereye gideceksen :))
vevis deedi bem oka dit; servis geldi ben okula gideyim
bem ona bim; ben ona bineyim (tv de gördüğün at, tren...e de binmeye çalışıyorsun :) )
aydevav; Ayşenaz
anna içli döötee hap; (anane içli köfte yap)
biz dit ona; biz onlara gidelim
übbüpabbep dit ku ku tinene; 365 'e gidelim çuf çuf trene binelim
böbpü abi deedi; çöpçü abi geldi
bamme bomma; babaanne dolma yap
baba dü(s)ş; baba yere in sırtına bineyim
ıkkaaa det inne; Sıdıka teyzene internete geçmesini söylüyorsun
anne hiba; anne bilgisayarı aç

malzemeler:

3 yumurta
1 su bardağı yoğurt
1 çay bardağı sıvı yağ
2,5 su bardağı un
1 paket kabartma tozu
kıyılmış maydonoz
peynir
tuz, kekik, pul biber

hazırlanması:

Yumurtaları, yoğurdu, yağı çırptım. Unu, kabartma tozunu, maydonozu, peyniri ve baharatları ekledim. Karıştırdım. Ele yapışan bir hamur oluyor. Yağladığım muffin kalıbıma paylaştırdım. 180 derece fırında 30 dakika pişirdim.

mutfak sanat merkezi

2009-02-25T08:42:00.001+02:00

Geçen 14 Şubat günü Mert'i bakıcıya devrettik. Kocacımla uzun zamandır denemek isteyip de bir türlü deneyemediğimiz Mutfak Sanat Merkezi' ne gittik. Bize 50 dakika mesafede olan bu yer, Ankara ve İstanbul'dan haftasonu kaçamakları için ideal. Kalmak isteyenler için otel kısmı mevcut. Yufkalı kaz şeridi, Yurdaer usülü hünkar beğendi, yaprak dolma vişneli, kaymaklı ekmek kadayıfı, daha birçok leziz yiyecekler mevcut. Kış olması sebebi ile bahçe kapalıydı. Yaza inşallah bahçesine de gelelim dedik. Tabi Mert'i de muhakkak götüreceğiz. Çocuklar için çok müsait bir yer. Yemekler ve sohbet güzel olunca fotoğraf çekmeyi unutmuşum.

brokoli çorbası

2009-02-24T11:45:00.003+02:00

Brokoliyi genelde az bir haşlar, zeytinyağı, limon sarımsakla salatasını yapardım. Bu sefer çorbasını yaptım. Aromalı bir çorba oldu. Mert de severek içti.

malzemeler:

1 kg brokoli
1 baş soğan
2 yemek kaşığı un
1 bardak süt
tuz, karabiber
su
zeytinyağı

hazırlanışı:

Yemeklik doğradığım soğanları yağda pembeleştirdim. Unu ekledim. Unu az bir çevirdikten sonra sütünü, haşlanmış brokoliyi (üstünü süslemek için bir çiçek ayırdım) , tuzunu, karabiberini, suyunu ekledim. Blendırdan geçirdim. 10 dakika kısık ateşte kaynattım.

ızgara levrek

2009-02-23T11:42:00.009+02:00

Benim bir huyum var; balığı illaki çıtır çıtır yemeği severim. Balığı temizletirken ortadan ikiye bölünmesini ve nedense başına bakamadığımdan başının da kesilmesini istiyorum. Bu şekilde hazırlanmış balığı tavada mısır unuyla kızartacaksın. Yeme de yanında yat dediklerinden oluyor. Bizdeki sağlık sebeplerinden ötürü ızgara yapmak zorunda kaldım. Beklediğimin aksine ızgarada müthiş bir balık oldu. Bundan sonra bizim evde ızgara sık kullanılacağa benziyor. Sağlıklı olan da o aslında.

malzemeler:

5 adet levrek
tuz
karabiber
çok az zeytinyağı
creole (Amerika'dan gelen et baharatı)

hazırlanışı:

Temizlenmiş levrekleri güzelce yıkadım. Tuz, karabiber, creole ve zeytin yağı ile harmanladım. Fırının ızgara (çift ızgarayı seçtim) fonksiyonunda levrekler nar gibi kızarıncaya kadar pişirdim.

kış tarhanası

2009-02-17T09:12:00.016+02:00

Resimde görülen tarhanaya kış tarhanası diyorum. Hepimizin bildiği toz tarhanaya da ev tarhanası. Aslında ikisi de ev tarhanası, ama ben böyle bir ayırım yaptım.

malzemeler:

4-5 kişilik

1 yemek tabağı dolusu (tepeleme) kış tarhanası
1 kase yoğurt
su
tereyağı
nane

hazırlanışı:

Geceden tarhanayı ılık suya ısladım. Ertesi gün yumuşamış haldeki tarhanayı iyice karıştırdım. Birbirlerinden ayrıldılar tane tane oldular. Suyunu ekledim. Kaynattım. Aslında tarhanada yoğurt var ama yoğurt ekleyince daha özlü oluyor. Yoğurdun kesilmemesi için 1 kase yoğurdu önce ılıştırdım. Sonra tencereye boca ettim. 15 dakika daha kaynattım. Tereyağında yaktığım nane ile servis yaptım.

dolama

2009-02-16T13:54:00.020+02:00

Bizde eskiden beri dolama olarak bilinen bu yemeğe, evlendikten sonra Malatya'da beli kırık dendiğini öğrendim. Belki başka yerlerde de başka şekilde söyleniyordur.
Diyarbakır yemeklerinde çokça kullanılır patlıcan. Dolama benim favorimdir. Resimlerdeki patetes köfte ise Mert beyler için annesi tarafından yemeğe sonradan eklendi. Patlıcan yedirmek istemiyorsanız iç köfteyi patatesin arasına, domates içine ya da bir kabağa koyabilirsiniz.

malzemeler:

1 büyük soğan
1/2 kg kıyma
2 büyük domates
5-6 adet ince ve orta büyüklükte patlıcan
tuz, karabiber
zeytinyağı

hazırlanışı:

Patlıcanları alacalı soydum. Suda beklettim. İki elimle acı suları çıkıncaya kadar iyice sıktım. Kesme tahtasında patlıcanları dilimler gibi kestim. Ama tam dilim kesmiyorsunuz. 1 cm kalana kadar dilimi kesip, bıçağı kaldırıyorsunuz. Sonuçta elimde dilimlenmiş ama tek parça halinde patlıcanlar oldu. Köftesi için, kıymayı rendelediğim soğan, tuz ve karabiberle yoğurdum. Tencerenin tabanına 1 adet domates dilimledim. Patlıcan dilimlerinin arasına köfteleri koyup, tencereye yerleştirdim. Kalan içi patatesin arasına koydum. Kalan diğer domatesi en üste doğradım. Üstüne zeytinyağı gezdirdim. Aslında aralara yeşil biber de çok yakışıyor ama Mert ' e acı olur diye ben koymadım. Pişirirken üstüne dolma yaparken yaptığımız gibi tabak kapattım. Yemeğe hiç su koymadım. Patlıcan süngerimsi bir yapıya sahip suyu çekince tadı değişiyor. Domatesin suyu yeterli oldu. Harlı ateşte 25 dakika pişirdim. Bu şekilde patlıcan kebap gibi oldu.

kakaolu tarçınlı kekler

2009-02-16T11:02:00.012+02:00

Şu sıralar evde muffin yapmakla meşgulüm. Esse den aldığım muffin kalıbı beni sürekli küçük kekler, tuzlu küçük atıştırmalar yapmaya teşvik ediyor. Bu küçük atıştırmacaların hem servisi pratik, hazırlaması zevkli, hem de Mert' in eline alıp yemesi daha kolay. Benim de yerkenki mutluluğumu unutmamak gerekir :)

malzemeler:

2 yumurta
3/4 su bardağı sıvı yağ
1,5 su bardağı şeker
1 su bardağı süt
3 su bardağı un
1 paket vanilya
1 paket kabartma tozu
5 yemek kaşığı kakao
1/2 çay kaşığı tarçın

hazırlanışı:
Şeker ve yumurtaları köpürünceye kadar mikser ile çırptım. Diğer kalan malzemeleri ekledim. Hepsini önce karıştırdım sonra çırptım. Malzemeleri kek kalıbına paylaştırdım. 150 derece fırında 25 dakika pişirdim. Pişirme süresi fırından fırına farkedebilir. Keklerinizi arada kontrol etmeyi unutmayın.

fırında çupra

2008-12-24T08:54:00.014+02:00

Çupra küçük çocuğu olan anneler için ideal bir balık. Ufaklığa balığı kolayca yedirmek isterseniz tavsiye ederim. Kılçığının büyük olması, etinin dolgun dolgun olması Mert'e balığı daha rahat yedirmemi sağladı.

malzemeler:

2 adet çipura
2 kırmızı biber
1 büyük boy soğan
7-8 diş sarımsak
tereyağı
tane karabiber
tuz, karabiber
zeytinyağı

hazırlanışı:
Balıkları güzelce yıkadım. Her iki tarafına derin birer çizik attım. İçine ve iki tarafına zeytiyağı, tuz, karabiber sürdüm. Çiziklerin içine küçük tereyağı parçaları, tane karabiber, ve diş sarımsakları yerleştirdim. Soğanı, kırmızı biberleri halka halka doğradım. Zeytinyağı, tuz, karabiberle soğanlı karışımı harmanladım. Soğanların bir kısmını balıkların içine koydum. Borcam tepsime yağlı kağıt serdim. Soğanlı, biberli karışımı yaydım. Balıkları karışımın üstüne yerleştirdim. Yağlı kağıtla tepsiye kapak yaptım. Alttaki yağlı kağıtla üstteki kapak yaptığım yağlı kağıdı kürdanlarla tutturdum. Borcam hava almadan kapanmış oldu. 200 derece fırında 45 dakika pişirdikten sonra, yağlı kağıdı açtım. 5 dakika da fırının ızgara kısmında balıkları kızarttım.

Malatya Malatya

2008-12-18T14:20:00.009+02:00

kağıt kebabı

Kurban bayramında ailece Malatya'daydık. Bayramların sevdiğim tarafı hep beraber olunması. Eş, dost, akraba ziyaretleri, gezilecek yerler derken tatil bitti döndük. Malatya' nın muhakkak yenmesi gereken lezzeti kağıt kebabı ayrıca Akçadağ'da yediğim sütlaç, etli bulgur pilavı yanında yayık ayran, lavaşa sarılmış çiğköfte tadılması gereken lezzetlerden birkaçı. Malesef pek fazla fotoğraf çekemedim. Fotoğraflar bir dahaki sefere inşallah.

Malatya' da mutlaka şire pazarına gidin. Dükkan sahipleri çok içten ve iyi niyetliler. Yukarıdaki fotoğraflar şire pazarından. Her çeşit yemişi burada fazlasıyla bulabilirsiniz. Hediyelik olarak da hazırlanmış sepetler mevcut. Dükkanlarda yemek serbest. Öyle ki tadımlık değil, doyumluk yiyebiliyorsunuz. Anlayacağınız yemek üzerine bir bayramdı...

kereviz çorbası

2008-11-20T08:47:00.013+02:00

Havalar soğuk olunca dolaptaki kerevizi, salata yerine çorba yapmaya karar verdim. 20 aylık olan oğluşum mama mama diye sürekli isteyince çorbayı sevdiği anlaşıldı. Nette kısa bir araştırmadan sonra ben çorbayı şöyle yaptım.

malzemeler:

1 büyük boy kereviz
1 orta boy kuru soğan
2 diş sarımsak
1 su bardağı süt
2 yemek kaşığı un
su
tuz, karabiber
zeytinyağı

hazırlanışı:

Derin bir tencereye az zeytinyağı koydum. Soğanı yemeklik doğradım. Yağda pembeleştirdim. Küp küp doğradığım kerevizleri attım. Soğanla beraber 2 dakika çevirdim. Ayrı bir kapta sütle unu iyice çatalla çırptım ki un tencerede topak topak olmasın. Sütlü unlu karışımı tencereye hızlı boşalttım. Bir taraftan karıştırmaya devam. Dövülmüş sarımsakları, suyunu, tuzunu, karabiberini ekledim. Suyun miktarı, çorbayı özlü veya cıvık sevmenize bağlı. Ben az su kullandım. Servis yaparken kıyılmış kereviz yaprakları ile süsledim.

zeytinyağlı barbunya

2008-11-13T09:29:00.018+02:00

Zeytinyağlı yemekler bizim evde pek ilgi görmemekle beraber eşim barbunyayı çok beğendi. Tarifi kayınvalidemden aldım. Anne lezzeti ne de olsa bir ayrı oluyor.

malzemeler:

1 kg taze barbunya
2 orta boy havuç
1 baş soğan
1 yemek kaşığı salça
2 kesme şeker
tuz

hazırlanışı:

Soğanları yarım ay şeklinde doğradım. Düdüklü tencereme zeytinyağı döküp, soğanları biraz çevirdim. Salçayı ekledim. Salça yağda eriyince dilimlediğim havuçları ekledim. Biraz da bu şekilde ateşte çevirdim. Barbunyaları ekledim. 2 adet kesme şeker, tuzunu ve suyunu ekledim. 25 dakika kısık ateşte pişirdim. Düdüklü tencerenizin tipine göre pişirme süresi farklılık gösterecektir. Servis yaparken kıyılmış maydonozla süsledim.

fırında baharatlı patates ve közlenmiş biberler

2008-11-12T08:37:00.015+02:00

Dün akşam kahvaltı yapalım dedik yanına da fırında patates ve biber közledim. Patatesleri geniş ve derin bir kaba aldım. Üstüne tuz, karabiber, kırmızı pul biber, kekik (patatese çok yakışıyor) biraz zeytin yağı, biraz süt, 1 yemek kaşığı un döktüm. Hepsini karıştırdım. Elinizle kabı çalkalamanız da yeterli olacaktır. Pişirme kağıdı serdiğim fırın tepsisine baharatlı patetesleri aldım. 200 derece fırında kızarıncaya kadar pişirdim.

fırında kremalı mantarlı tavuk

2008-11-11T08:12:00.020+02:00

Dün tavuk göğsü ile farklı ne yapabilirim diye nette biraz araştırma yaptıktan sonra, soslu bir tavuk yapmaya karar verdim. Son günlerde alınan ve verilemeyen kilolar yüzünden fırında pişirmeliydim ki sağlıklı olsun.

malzemeler:

1 kg tavuk göğsü
1 paket hazır kremalı mantar çorba
2,5 su bardağı su
rendelenmiş kaşar peyniri
zeytinyağı
tuz, karabiber

hazırlanışı:
Tavuk göğsünü kuşbaşı doğradım. Az bir yağ ile tavukları teflon tavada soteledim. Tuz, karabiber ekledim. 2,5 su bardağı su ile hazır çorbayı sos olarak hazırladım. Tavada pişirdiğim tavukları fırın kabına aldım. Üzerine sosu gezdirdim. Sosla tavukları iyice karıştırdım. Üzerine kaşar peynirini serpiştirdim. Kaşar peyniri eriyip, üzeri nar gibi kızarıncaya kadar fırının ızgara fonksiyonunda pişirdim.

geri geldim

2008-11-10T11:22:00.012+02:00

Uzun zaman oldu yazmayalı. Artık kararlıyım, güncel bir blog sahibi olmaya. Geçen zaman içinde anne oldum. Artık daha yorgun fakat daha mutlu, uykusuz fakat keyifli, sürekli yetişmeye çalıştığım ama şikayet etmediğim hayatım var. Çocuklu çalışan kadınlara ben de katıldım anlayacağınız. Kesinlikle herkesin dediği gibi, müthiş, anlatılamz bir şeymiş anne olmak. Çocuk sahibi olmak. Bir o kadar da zor...

Bu arada benim olmadığım dönemde blog dünyası ne kadar gelişmiş. Ben blogumu oluştururken ingilizce format kullanmıştım. Şimdi bu yazıyı yazarken türkçe kullanıyorum.

tavada börek

2006-10-13T14:38:00.002+03:00

Annemin sahurda yaptığı bu böreği herzaman çok sevmişimdir. Yapımı kolay bir börek tarifi. Yufkaların arasına su gezdirildiği için su böreği tadını veriyor.

malzemeler:

3 yufka
böreklik peynir
2 yumurta
maydonoz
karabiber
süt
zeytin yağı
su

hazırlanması:

Derin teflon tavamı yağladım
2 yufkayı alta diğerini üste serdim
Yufkaları sererken süt ve zeytin yağlı karışımı her kata uyguladım. Ayrıca her kat için 2-3 tatlı kaşığı suyu yufkaların üstünde gezdirdim. Ben böreklerimde yufkaların arasına yumurta sürmüyorum. Yumurtayı peynirli harca katıyorum.
2 yumurta, böreklik peynir, kıyılmış maydonoz, karabiberden içi hazırladım. Orta kata yaydım.
Ağzı kapalı çok kısık ateşte 5 dakika kadar pişirdikten sonra, ocağın altını açıp 10 dakika daha pişirdim. Tersini çevirip, 10 dakika da bu yüzünü kapağı kapatmadan pişirdim. Böylece buhardan yumuşamamış çıtır çıtır enfes bir börek oldu.

pirpirim

2006-07-19T10:45:00.001+03:00

Bu mevsimde, pazarlarda taze toplanıp getirilmiş semiz otu bulmak çok kolay. Benim yaşadığım yerde, teyzeler kendi bahçelerinde yetiştirdikleri sebze, meyveleri satıyorlar. Herşey çok taze; insan, mevsimi geçmeden pazardan taze taze alıp, pişirmek istiyor sebzeleri...
Pirpirim, kayınvalidemden öğrendiğim bir yemek, nohut ve yeşil mercimek çok yakışıyor.

Not: Nohutu yemeklerimde oldukça sık kullandığım için, elimin altıda olması açısından dondurucuda haşlanmış nohut sürekli bulunduruyorum.

malzemeler:

1 kase haşlanmış nohut
1 kg perper otu (semiz otu)
1 kase yeşil mercimek
1 baş soğan
biber salçası ve domates salçası
tuz, karabiber
zeytinyağı
su

hazırlanması:

Derin bir tencerede, yemeklik doğranmış soğanı pembeleşinceye kadar kavurun.
biber ve domates salçalarını ekleyin.
tuz, karabiber, 1 su bardağı su ilave edin.
Yıkanmış doğranmış semiz otu, haşlanmış nohut, daha önceden birazcık pişirilmiş olan yeşil mercimekleri ekleyin. Hepsini karıştırın. Sulu bir yemek olacak kadar su ilave edin. Semiz otları pişinceye kadar önce yüksek ateşte, kaynadıktan sonra kısık ateşte yemeğinizi pişirin.

ekşili dolma

2006-07-11T16:35:00.001+03:00

Bizim evde dolma çok sevilir. Benim favorim Diyarbakır usulü ekşili dolma. Özelliği, sumak ekşisi kullanılması. Her yemeği olduğu gibi, bu yemeği de annem çok güzel yapar

malzemeler:

500 gr kıyma
2 su bardağı pirinç
1 büyük baş soğan
1,5 yemek kş. biber salçası ve 2 yemek kş. domates salçası
1 demet maydonoz
2 adet domates
Tuz, karabiber
nane, reyhan
tane sumak
su
zeytinyağı
patlıcan, biber, kabak, domates

hazırlanması:

tane sumağı ekşisini suya vermesi için, 1,5 su bardağı suda bekletin
soğanı yemeklik doğrayın
biber ve domates salçalarını ekleyin.
tuz, karabiber, nane, reyhan ilave edin.
karışımı iyice özleştirin ve kıyma ile yoğurmaya devam edin.
ince kıyılmış maydonoz yıkanmış pirinçleri ekleyin.
domateslerin içini oyun, oyulan içi karışıma yemeklik doğrayın.
zeytinyağı karışıma ilave edin. Hepsini iyice karıştırın.
biber, patlıcan, domates ve kabakları hazırlanmış içle doldurun. Tencereye dizin.
ekşili sumak suyunu tencereye süzün. Zeytinyağını tencerenin üstünde gezdirin.
Tencere kaynayınca ocağın altını kısın. Kısık ateşte 45-50 dakika ara sıra suyunu kontrol ederek dolmalarınızı pişirin.

11 temmuz 2006

2006-07-11T15:51:00.001+03:00

Bugün blog' umu olusturdum :)